Homois

Homeostazę zapewnia zaopatrzenie komórek organizmu we wszystkie niezbędne substancje (np. aminokwasy, witaminy, kwasy tłuszczowe, pierwiastki śladowe), z których organizm sam buduje struktury niezbędne do niezakłóconego funkcjonowania.

Narząd zmysłu równowagi znajduje się w błędniku, czyli w uchu wewnętrznym. Polskie słowo błędnik jest odpowiednikiem łacińskiego określenia labyrinthus, czyli labirynt. Nazwa ta oddaje skomplikowaną budowę narządu równowagi, składającego się z tzw. woreczka i łagiewki oraz trzech półkolistych przewodów.

Zatem nazwą gruczoły wydzielania wewnętrznego obejmuje się te narządy, których głównym zajęciem jest produkowanie hormonów i wydzielanie ich bezpośrednio do krwi – stąd ich druga nazwa: gruczoły dokrewne. Inaczej mówiąc układ wewnątrzwydzielniczy, czyli dokrewny, to ogół narządów i tkanek wytwarzający hormony, oddziałujące wybiórczo na określone komórki i tkanki. Czynności wszystkich elementów tego układu są powiązane i wzajemnie zależne.

Za jednego z głównych winowajców odpowiedzialnych za uszkadzanie i starzenie się komórek uważa się wolne aktywne rodniki tlenowe, które powstają między innymi pod wpływem światła słonecznego (promieniowanie ultrafioletowe) oraz w trakcie procesów oddechowych komórki.

Badania naukowe prowadzone w wielu ośrodkach dowiodły ponad wszelką wątpliwość, że pomiędzy ilością wolnych rodników a nasileniem procesów degeneracyjnych w komórkach istnieje głęboki związek.

Niemal u wszystkich kręgowców węch decyduje o przetrwaniu – pozwala znaleźć pokarm, wykryć wroga, odszukać partnera, zorientować się w przestrzeni. Nic więc dziwnego, że zdaniem fizjologów zmysł ten liczy sobie miliony lat. Ludzkie węchomózgowie jest bardzo podobne do węchomózgowia jaszczurek i innych gadów, co świadczy o tym, że zmysł ten wyewoluował jeszcze przed oddzieleniem się ssaków.

To zdumiewające, jak szybkimi krokami nauka zmierza do odkrycia duszy. A ściślej psychiki, bo choć greckie słowo psyche – to dusza właśnie, w naszej kulturze raczej się jej z duszą nie identyfikuje. Uważamy, że dusza to duch, a psychika to... psychika. Czyli „życie duchowe, psychiczne jednostki lub zbiorowości, całokształt wrodzonych i nabytych dyspozycji psychicznych danej jednostki” – jak mówi definicja. Wygląda na to, że odkrywcą tej duszy-psychiki będzie medycyna, a więc ta sama nauka, która tak energicznie odżegnywała się od mieszania pojęć materialnych z duchowymi, że do opisu ludzkiego ciała sięgnęła po określenia z mechaniki: serce to pompa ssąco-tłocząca, wątroba – fabryka chemiczna, nerki to filtry.

Zbudowane z komórek nabłonkowych zewnątrzwydzielnicze i wewnątrzwydzielnicze narządy, wydzielające różne substancje niezbędne organizmowi, oddziałujące wybiórczo na określone komórki i tkanki.

Gruczoły wydzielania wewnętrznego produkują hormony i wydzielają je bezpośrednio do krwi (stąd inna nazwa: gruczoły dokrewne), zewnątrzwydzielnicze natomiast mają przewody, przez które wydzielina trafia na powierzchnię skóry lub błon śluzowych różnych organów.

Temperatura 36,6 st. C określana jako normalna jest niezbędna, by organizm mógł prawidłowo funkcjonować.

I on o tym tak doskonale wie, że na sygnał „zimno” uszczelnia skórę i zatrzymuje ciepło. Po prostu kurczą się naczynia krwionośne skóry, wskutek czego ogrzana krew krąży głównie w obrębie naczyń położonych głębiej. My też staramy się mu pomóc i sięgamy po dodatkowe okrycie, żeby zatrzymać naturalne ciepło. W mroźne dni zaczynamy podskakiwać, biegać, zabijać ręce. Jeśli nie ustajemy w wysiłku, robi się nam gorąco, bo wprawione w ruch mięśnie wytwarzają duże ilości energii. Jeśli zaś ruszać się nam nie chce, zaczynamy drżeć, bo organizm nie mogąc się doczekać reakcji z naszej strony, sam wprawia mięśnie w ruch.

Większość z nas nie wykorzystuje w pełni możliwości tego fenomenalnego narządu, jakim jest mózg człowieka. Naukowcy uważają, że korzystamy z niego zaledwie w 5 proc., a są i tacy, którzy skłaniają się ku twierdzeniu, że w części mniejszej niż 1 proc. Trudno w to uwierzyć, jak wielki potencjał naszych możliwości jest niewykorzystany!

Wykorzystanie informacji, które już kiedyś dotarły do naszego mózgu, jest możliwe dzięki pamięci, czyli zdolności do gromadzenia i odtwarzania danych występujących w różnych postaciach. Jest to skomplikowany proces składający się z trzech etapów: kodowania, przechowywania oraz przypominania.